Hoe de overheid controleert van riek tot vork.

Genieten van een stukje heerlijk rundvlees begint met de zekerheid dat de kwaliteit van wat in uw bord ligt, gewaarborgd is. Dat kan alleen door een integrale ketenbewaking en kwaliteitszorg, van veevoeder tot eindproduct. De overheid speelt daarbij een belangrijke regulerende en controlerende rol. De diverse schakels van de voedselketen worden op vier verschillende manieren gecontroleerd. Het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen (FAVV) zorgt voor een vlotte coördinatie.

FAVV: de koepel die komaf maakt met paraplu's.
Consum: een tweede dioxinecrisis voorkomen
Residuprogramma: het antwoord op hormonenmisbruik.
Epidemiologische bewaking: het wapen om besmettelijke ziekten in te dijken.
Vleeskeuring: controles tot in het bord.


FAVV: de koepel die komaf maakt met paraplu's.


Het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen (FAVV) overkoepelt sinds 4 februari 2000 alle structuren die waken over de voedselveiligheid en de bescherming van uw gezondheid. De controle op rundvlees is in België dus niet langer verspreid over verschillende ministeries en diensten, wat het permanent overleg en de informatie-uitwisseling bevordert.

Een wetenschappelijk comité is verantwoordelijk voor de risicoanalyse. Bovendien nodigt het FAVV de verschillende producenten uit om door middel van zelfcontrole nog verder te gaan dan de opgelegde normen. Dit is precies wat een aantal kwaliteitssystemen, zoals Meritus, doen.

Via het FAVV brengt België al sinds 2000 de principes van het Europese witboek over de voedselveiligheid in de praktijk. Dat was 2 jaar eerder dan opgelegd door Europa. Als het over de voedselveiligheid gaat, speelt ons land dus een voortrekkersrol.
Meer info over zelfcontrole
Meer info over het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen

Consum: een tweede dioxinecrisis voorkomen


Consum staat voor "Contaminant Surveillance System". Dat is een netwerk van controles waarmee de overheid nagaat of bepaalde stoffen, die sowieso voorkomen in het milieu, niet in te grote hoeveelheden aanwezig zijn in voeders of het rundvlees in uw bord, waar ze schadelijk kunnen zijn voor uw gezondheid.
Dioxine is sinds de grote crisis van 1999 ongetwijfeld het bekendste voorbeeld van zo'n stof. Maar Consum laat niets aan het toeval over en speurt ook naar zware metalen, residuen van pesticiden en mycotoxinen (gifstoffen afgescheiden door bepaalde schimmels), en dat in alle schakels van de voedselketen.

Zo worden de grondstoffen, additieven, voormengsels en mengvoeders systematisch geanalyseerd d.m.v. 12.000 controlestalen op jaarbasis: dat is driemaal zoveel als Europa eist. In geval van een positief resultaat moet men natuurlijk snel in actie komen. Daarom bewaart men van elke grondstof ook een staal.
De aanwezigheid van PCB's en dioxines in producten van veebedrijven wordt gecontroleerd in het slachthuis en in de winkelrekken. Stelt men vast dat de normen werden overschreden? Dan wordt het bedrijf onmiddellijk geblokkeerd. Vervolgens worden de verschillende producten getraceerd en uit de handel genomen.


Residuprogramma: het antwoord op hormonenmisbruik.


Met het residuprogramma speurt de overheid naar antibiotica en hormonen. De controles gebeuren systematisch op verschillende plaatsen in de productieketen.
Op het landbouwbedrijf worden o.a. veevoeder, drinkwater, mest, urine en huid van het dier d.m.v. stalen gecontroleerd. In het slachthuis nemen de controleurs stalen van mest, urine en organen.

Om niets aan het toeval over te laten hebben er in België meer residucontroles plaats dan voorgeschreven door de Europese norm (Richtlijn 96/23/EG). Bovendien is het gamma producten waarnaar gezocht wordt veel groter.
De recente geschiedenis bewijst dat deze grondige opsporing uw garantie is dat frauderende rundveehouders sneller betrapt en vervolgd worden.


Epidemiologische bewaking: het wapen om besmettelijke ziekten in te dijken.


Bij het programma voor epidemiologische bewaking draait alles om de bestrijding van dierziekten en de uitbraak ervan. Het is niet alleen ons belangrijkste wapen tegen de gekkekoeienziekte en mond- en klauwzeer, maar ook tegen minder bekende dierziekten en besmettingen zoals brucellose en TBC.

Het programma voor epidemiologische bewaking steunt op Sanitel, een volledig geïnformatiseerd identificatie- en registratiesysteem, dat eind 1993 werd ingevoerd. Het brengt alle runderen van België in kaart, inclusief de rundveehouder en zijn boerderij plus elke verplaatsing van het dier buiten het bedrijf. Dat heeft als voordeel dat men bij een -onverhoopte- uitbraak van een besmettelijke dierziekte onmiddellijk kan nagaan welk bedrijf de haard is en met welke bedrijven het in contact is geweest. Zo kan men de gevolgen snel indijken.
Dat het systeem ook preventief werkt, is bewezen toen de mond- en klauwzeercrisis begin 2001 in Groot-Brittannië, Frankrijk en Nederland woedde.
Meer info over Sanitel

Vleeskeuring: controles tot in het bord.


Uiteraard wordt ook het vlees zelf gekeurd. Dat gebeurt zowel in de slachthuizen als bij vleeswarenfabrikanten.
Deze controles gebeuren uitsluitend door dierenartsen met een universitair diploma. Voor u betekent dat een extra garantie. Een dierenarts kan ziektebeelden, zoals bv. een leveraandoening of longontsteking, makkelijker herkennen. Hij zal dus ook sneller beslissen om een twijfelachtig stuk vlees uit de handel te nemen.